اجتماع فرهنگ و هنر

کتاب، دوست روزهای تلخ و شیرین من

نویسنده: طوبا لنگر، دانش‌آموز صنف هفتم لیسه عالی تجربوی – شهر مزارشریف

مطالعه کلید خوشبختی است که با آن می‌توان از هر چیزی که در اعماق یک جامعه پنهان است آگاه شویم:

مردم را بشناسیم، آن‌ها را درک نماییم، به آن‌ها احترام بگذاریم، با همه مهربان باشیم و به رسوم و اعتقادات شان احترام بگذاریم. مطالعه به انسان کمک می‌کند بیشتر به خود و کردارهای خود توجه کند تا دیگران.  اگر دقت کنیم تمام افراد بزرگ و دانشمندان از برکت مطالعه امروز در جهان شهرت نیک دارند. مطالعه یگانه راه رسیدن به قله های بزرگ موفقیت است. اتاق بدون کتاب مثل جسم بدون روح است. برای رسیدن به آرزو های بزرگ نیاز به تلاش‌های بی وقفه و بزرگ است. با مطالعه کتاب تمام فکر و ذهن انسان راجع به ماجراهای است که در عمق جامعه جریان دارد و هنوز از دید ما پنهان مانده است.

کتاب‌خوانی من

اولین کتابی را که مطالعه کردم” قضاوت هدهد” بود. چیزی حدود صنف سوم مکتب بودم. داستان آن کتاب در مورد قضاوت عاقلانه بود و من آموختم که در برابر اتفاقات، پیرامون و دوستانم درست و مستدل قضاوت کنم. بعد از آن همیشه کتاب‌های جدید مطالعه می‌کنم، به کتابخانه مکتب رفته و می‌بینم کدام کتاب تازه به کتابخانه آمده

است تا مطالعه کنم.

در اویل کتاب های کوتاه داستان مطالعه می کردم بعد بلند و بلند تر. هر کتابی در نزدم می بود مطالعه می کردم حتا  اگر مهفوم نمی گرفتم و نمی دانستم راجع به چه است.  همان کتاب ها بود که علاقه ام را نسبت به مطالعه بیشتر و بیشتر می کرد. کتاب های بزرگتر از نویسنده های بزرگ را مطالعه کردم مثل کتاب های جنس دوم، اتاقِ از آن خود، روایت، رنگ های کودکی و غیره از جمله کتاب های استند که علاقه ام را نسبت به مطالعه بیشتر کردند. بعد از آن بیشتر علاقه به کتاب های مناسب سن و سالم داشتم و عهد بستم به مرور زمان کتاب های مناسب تر و جدید تر را که با سن و سالم همخوانی دارد مورد مطالعه قرار دهم. با شروع اولین کتاب ها زندگی برایم فقط دنیای پر از کتاب شد و آرزو دارم گنجینه از کتاب داشته باشم که تمام شان را مطالعه کرده باشم.

نام کتاب‌های را که خوانده ام و بیاد دارم اینجا می‌نویسم و به دوستانم که کتاب را دوست خوب شان می دانند خواندن این ها را پیشنهاد می کنم:

(۱)قضاوت هدهد

(۲)اعلامیه جهانی حقوق بشر در مورد کودکان

(۳)لباس جدید امپراتور و ۴۰ قصه دیگر

(۴)دره گز باستان

(۵)مرداره قول اس

(۶)قصه های تاریخی افغانستان

(۷)بیشعوری

(۸)گوسفند ها به بهشت نمی روند

(۹)مردی که می خندید

(۱۰)مثبت اندیش باش تا کامروا باشی

(۱۱)قانون اساسی افغانستان

(۱۲)دختری که با مار ازدواج کرد

(۱۳)بخاطری که ترا دوست دارم

(۱۴)پسر ستاره

(۱۵)گل قاقا

(۱۶)گوشت‌اش از تو استخوانش از من

(۱۷)نشانی های غلط

(۱۸)بود نبود بودگار بود

(۱۹)قوهای وحشی

(۲۰)هفت افسانه دلنشین

(۲۱)بینوایان

(۲۲)رساله جوان

(۲۳)مشعل روشنایی

(۲۴)سفر به مرکز زمین

(۲۵)دلقک و حشرات دیگر

(۲۶)اتاق از آن خود

(۲۷)رنگ های کودکی

(۲۸)روایت، جلد اول و سوم

(۲۹)پنبه فروش خسیس

(۳۰)پل سرخ (شعر)

(۳۱)خروس زحمت کش

(۳۲)تاریخ معاصر افغانستان

(۳۳)آغوش مادر

(۳۴)تکنالوژی فکر، جلد دوم و سوم

(۳۵)ماجرا های نگین و نگار

(۳۶)ملکه برفی

(۳۷)پسر بی نام

(۳۸) پلنگ صورتی

(۳۹)قصه های مشاهیر افغانستان

(۴۰) عقاب چگونه می میرد (شعر)

از مطالعه چه آموختم؟

تفاوت های که مطالعه در زندگی ام ایجاد کرد خیلی قابل مقایسه است. تفاوت در گفتن واژه ها، تفاوت در نوع فکر کردن، خودباوری، اعتماد به نفس و آرزو های بزرگ از جمله تفاوت های بود که مطالعه در من ایجاد کرده است. با مطالعه هر کتاب علاقه ام نسبت به کتاب های دیگر بیشتر می گردد. با خود میگویم: اگر این کتاب راجع به رسوم مردمی است پس باید کتاب در مورد زبان و علایق شان نیز مطالعه نمایم. موضوعات که در کتاب ها گنجانیده شده است در مورد تمام حال و احوال یک جامعه بحث میکند. هر کتاب راجع به خوبی ها، درد ها، رسوم و آداب، علایق و نوع زندگی مردم یک جامعه  را مورد مطالعه قرار می‌دهد.کتاب ها و مطالعه‌ی آن‌ها به من آموخت هیچگاه بی دلیل به کسی سخت نگیرم، مردم را درک نمایم، با آنها همدردی ومحبت نمایم، به رسوم دین و آداب شان احترام بگذارم، به افکارشان تحقیر و توهین نکنم و این که کتاب ها و مطالعه آنها به من آموخت که زندگی بدون مطالعه ارزش ندارد. آرزو دارم در آینده داستان‌ها، رمان های بلند کتاب های فلسفی، اجتماعی، خاطرات انسان های بزرگ و تاثیرگذار، از  نویسنده های مختلف در مورد جوامع مختلف بخوانم. دوست دارم کتاب های بخوانم که مرا با گوشه های پنهان زندگی آدم ها آشنا بسازد. دوست دارم نویسنده شوم و چون نویسندگان بزرگ که جا در دل همه باز کرده اند باشم. مطالعه را دوست دارم و مطمینم که کتاب و مطالعه میتواند مرا به قلعه های بلند موفقیت برساند.

به دانش آموزان، کودکان و نوجوانان پیشنهاد می‌کنم که؛

برای بدست آوردن آرزو های مان نیاز است کوشش نماییم، درس بخوانیم، مکتب و دانشگاه برویم اما لازم و ضروری  است در کنار این همه زحمت، کتاب های را در بخش های گوناگون مطالعه نماییم. توصیه و پیشنهاد من برای تمام دانش آموزان و همسن و سالانم این است تا به مطالعه کتاب ها بپردازند و تنها به کتاب های مکتب اکتفا نکنند. بیایید با دوستی محکم و شکست ناپذیر با کتاب، دست در دست هم داده با بهره گیری از مطالعه و دانش، کشور عزیز مان  افغانستان را تبدیل به گلشن گل های دانش،معرفت و عشق نماییم.  از یاد نبریم که زندگی بدون مطالعه به زنده بودن نمی ارزد.

درباره نویسنده

admin-momtaz

admin-momtaz

۱ نظر

برای ارسال نظر کیک کنید